23 Mart, güzel bir dersti benim için…

 

 

Ben kendimle ilgili ve sınıfla ilgili birşeylerin farkına vardım bu derste oynadığımız birinin yaptığını yapma ile ilgili oyunlarda. Bu 85 kişilik sınıf bana biraz soğuk geliyor, birbirimizle yeterince kaynaşmadığımızı hissediyorum. Birbirini tanıyanlar insanlar var tamam ama sınıfın bütünlüğünü sağlayacak, herkesin bu grup içinde rahatlayabilmesini sağlayabilecek fazla alıştırma yapmadığımızı düşünüyorum. Hatta bu duruma hocam siz de dahilsiniz. O kadar oyun oynuyoruz güya ama sizin bizden dışarda kalmanız, bize yeterince katılmamanız beni rahatsız ediyor. Halbuki sizin de içinde, ama gerçekten içinde bulunduğunuz tanışma aktiviteleri, oyunlar sınıfın havasını bence bir anda değiştirecektir ve herkes rahatlayacaktır.

 

Derste de sözünü ettiğimiz gibi yaratıcılık böyle soğuk ortamlarda körükleniyor ve kendimizi ifade etmeye korkuyoruz çünkü kendimizi gruba ait, gruba kabul edilmiş hissetmiyoruz ve yapacaklarımız yargılanacakmış gibi stres oluyoruz. Belki de sebep budur.

 

Gelelim benim bu oyunlar sırasında hissettiklerime…Köşedekilerin yaptığını tekrarlama oyununda köşedekilerin çoğunlukla stres olduğuna sanırım hepimiz şahit olduk. Onlar stres olunca şahsen ben daha fazla stres oldum. Ortaya atılıp ”Amaaaan niye sıkılıyorsun ki yap işte içinden geleni niye çekiniyosu?” diye bağırmak geldi içimden. Hatta ”of ben gideyim köşeye bir şeyler yaptırayım da şu gerginlik geçsin” diye düşündüğüm oldu yani:) Tamam belki çok orjinal fikirler olmayabilirdi yaptıracaklarım ama en azından rahatça sıramı savardım:)

 

Benim aktif olarak rol aldığım ortaya atılıp herkesi parmağında oynatma oyunu ise benim açımdan çok güzeldi. Bilmem sizler ne düşündünüz orada o hareketleri yaparken ama ben çok eğlendim. Ve orada yaptığınız saptama çok doğruydu hocam. Kimsenin ne düşüneceğini, ne tepkiler vereceğini hesaplamadan attım kendimi ortaya diyelim:) Belki de ben daha önce buna benzer ortamlarda ortada olmaya alışık olduğum için rahattım ama çoğumuz sınıfın sıcaklığını hissedemediği için bence ortaya atılamadı. Halbuki birbirimizin yanında rahat olmayı öğrenebilseydik hepimiz birer dansçı olabilirdik orada bence:)

 

Ben herşeye rağmen beni kabul ederler sanırım, beni seven böyle sevsin diye düşündüm. Bence hepimizin güzel taraflar, başarılı olduğu taraflar var. Keşke hepimiz kendimizi salabilsek ne cevherler çıkar ortaya, adım gibi eminim:)

 

Sevgiler…

 

 

 

~ by tugcem on March 28, 2007.